PROJEKT LATO 2020

Uważność – sposób na szczęście.

Audio: Uważność – sposób na szczęście.

Ula Stępniewska

Chcesz być szczęśliwa? Co za głupie pytanie! Oczywiście, że chcesz. Każdy z nas chce. Tylko że często w zabieganej codzienności gubimy to, co rzeczywiście to szczęście może nam dać. Albo inaczej – po prostu nie zauważamy, że ono już jest. Wokół Ciebie i w Tobie. A może by tak zacząć mu się uważniej przyglądać?

Uważniej czyli jak? Ano właśnie! Uważność to stan, w którym nasza uwaga skierowana jest na bycie tu i teraz. To stan w którym nie pozwalamy umysłowi na błądzenie w przeszłości lub przyszłości. Jest stanem, w którym skupiamy się na chwili obecnej z jej najdrobniejszymi szczegółami zewnątrz lub wewnątrz nas. 

Analizowanie przeszłości lub wybieganie w przyszłość nie daje nam szczęścia. Szczęśliwa możesz być tylko tu i teraz, przeżywając chwilę, chłonąc ją i przyjmując ze wszystkimi jej niuansami i docierającymi do Ciebie bodźcami. A dzięki temu świat wyda Ci się bogatszy i piękniejszy.

Spróbuj dziś być uważna. Może na przykład uważnie zjesz posiłek? Poczujesz na początku jego zapach, przyjrzysz się barwom znajdującym się na talerzu, kształtom, fakturom. A potem, jedząc powoli, kęs po kęsie, odczujesz temperaturę pożywienia, konsystencję, no i w końcu smak. A raczej smaki! Różnorodność smaków. Delektuj się tym, co jesz!…?

A może wybierzesz się na uważny spacer, na którym pozwolisz sobie poobserwować liście na drzewach, posłuchać śpiewu ptaków, policzyć chmury na niebie…? Ważne, żeby podczas tego spaceru być tu i teraz. Zwróć uwagę na wszystko, co dzieje się dookoła. Usłysz wszystkie dźwięki albo skup się na jednym, wybranym. Zaobserwuj np. szumiące drzewa, albo przejeżdżające samochody, czy przechodzących obok ludzi. Posłuchaj szumów, świstów, brzęczeń… Poczuj zapach… Zwrócić uwagę na to, jaka jest pogoda. Po prostu chłoń wszystko, co znajduje się wokół.


Tego poranka, życzę Wam – WYOSTRZONEJ UWAŻNOŚCI!

A może po prostu uważnie pooddychasz? Weźmiesz głęboki wdech nosem i powoli wypuścisz powietrze ustami? Pamiętaj, bo to ważne – żeby skoncentrować się wtedy na tym oddechu, spróbować poczuć wdychane powietrze w swoim ciele. Tylko tyle. I aż tyle! Bo głęboki, uważny oddech naprawdę znakomicie relaksuje…

Jestem bardzo ciekawa, jak zmieni się Twoje spojrzenie na świat dzięki uważności. Pewnie, że raz to za mało! Ale kiedy raz spróbujesz, będziesz chciała do tego wracać. Tak było ze mną. I wiesz, co się stało, kiedy zaczęłam uważniej obserwować rzeczywistość? Okazało się, że wokół jest mnóstwo rzeczy, za które mogę być po prostu wdzięczna. Nauczyłam się dostrzegać drobiazgi – malutkie, drobne, ale piękne chwile, z których składa się przecież życie…

Sztuka uważnego, głębokiego, dokładnego i prawdziwego widzenia sprawia, że wdzięczność staje się możliwa. A sztuka wdzięczności sprawia, że możliwa jest radość – to jak patrzymy, określa, jak żyjemy!

Bo można być wdzięcznym za takie proste rzeczy jak cichy, spokojny poranek, kiedy w domu jeszcze wszyscy śpią…za wschód słońca lub jego zachód, za śmiech dziecka, uśmiech ukochanej osoby, za szum liści lub powiew wiatru, za słońce i za deszcz, za światło poranka i mrok chylącego się ku zachodowi dnia, za kołyszące się na wietrze liście i odurzające swym zapachem kwiaty. Za spokojną chwilę dla siebie po męczącym dniu, za lekturę ulubionej książki i kawę wypitą nieśpiesznie z ulubionego kubka.

Nawet za to, co trudne można być wdzięcznym. A wtedy właściwie już nic więcej do szczęścia nie jest potrzebne…

Autor: Ula Stępniewska

Strona: www.wmojejnaturze.pl/

Facebook: www.facebook.com/wmojejnaturze/

Instagram: www.instagram.com/wmojejnaturze/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *